اکیپی ار تهران برای ساختن یک فیلم حرفه ای سینمایی به پاوه آمده اند . در برخی از روزهای کاری ایشان به سراغشان رفتیم . همکاران ما در اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی آقایان حسن قادری ، ناصر مبارکشاهی و طیفور حاتمی بسیار ما را همراهی نمودند بخصوص با راهنمایی های راهگشایشان ، که باید در این مجال از آنان تقدیر و تشکر نماییم . از این کار در شهر پاوه خبر ، گزارش و مصاحبه های بسیاری داریم که حاصل دو هفته کار مداوم است . امیدواریم گوینده سخن شما بوده باشیم :

شێعری كاک هادی سپنجی

موعه‌لم

وارانو ئاسمانو ئه‌شقین

به‌ وه‌شتو وێش جه‌هل و نه‌زانی مه‌ماڵو

چوزه‌و وه‌شه‌ویسی جه‌ده‌شته‌و ئاوا تیته‌ مه‌که‌رۆ پاراو

موعه‌لم

شنه‌و شه‌ماڵین

لاپه‌ڕه‌و کێتوی باوه‌شین مه‌که‌رۆ

گه‌زۆ کامه‌رانی و هاناوه‌ و ئه‌وینین

تامه‌زرۆکان مه‌که‌رو سیراو

موعه‌لم

باخه‌ن ، گوڵه‌ن ،

هه‌ناسه‌ن ، چریکه‌ن ، بۆڵبوڵه‌ن

نه‌غمه‌ش خۆنچه‌ی مه‌که‌رۆ گه‌ش

باخه‌وانیش گه‌زگه‌ز باڵا

موعه‌لم

تریفه‌ن ، پرشه‌ن ، شه‌وقه‌ن

لوتکه‌ن ، ئاسۆن ، زه‌وقه‌ن

تاریکی مه‌ڕژنۆ و به‌ نور مه‌سازنۆ قه‌ڵا

پاوه – خبرنگار کویمکال : ( 19/3/1386 ) – 800 هکتار از جنگل های هه ورامان بر اثر آتش سوزی سوخت و از بین رفت .

به گزارش خبرگزاری ایرنا حسین سلیمانی مدیر کل منابع طبیعی استان کرمانشاه اعلام کرد این رقم شامل سه درصد است . وی پوشش گیاهی ، بروز فصل خشکی ، گرما و وقوع انفجار ناشی از مین و سایر عوامل نامشخص را برای آتش سوزی عنوان کرد . این جنگل ها مربوط به بله بزان ، کرند ، هیروی ، شوشمی و شیخان است . عملیات اطفای حریق 72 ساعت به طول انجامید .

پاوه – خبرنگار کویمکال : ( 20 /3/1386 ) – 80  درصد از پلان های فیلم محمد علی باشه آهنگر با عنوان تلخ عین عسل در پاوه فیلمبرداری می شود .

این فیلم که از محصولات سازمان توسعه سینمایی سوره است را علیرضا زرین دست به طریق 35 میلی متری فیلمبرداری می کند . شبنم مقدمی ، مهتاب نصیر پور ، قاسم زارع و جمعی از بازیگران محلی کردستان در این فیلم ایفای نقش می کنند . تلخ عین عسل داستان زندگی زنی است با نام مینا که در جستجوی همسرش که در جنگ تحمیلی مفقود شده است راهی کردستان می شود و از طریق زنی با نام گونا که از کردهای مقیم ایران است وارد عراق می شود و ... . تهیه کننده فیلم  سید احمد میرعلایی ، مجری طرح ، دستیار اول کارگردان و برنامه ریز حسن نجاریان ، مدیریت تولید  سید ابوالقاسم حسینی ، صدا بردار  عباس رستگار پور ، و طراح صحنه و لباس هم عباس بولوندی می باشند .

لازم به ذکر است که این فیلم قرار بود 30 درصد از پلان هایش در پاوه فیلمبرداری شود ، اما به گفته کارگردان و برنامه ریز و دستیار اول کارگردان به علت لوکیشن های زیبای منطقه ، استقبال و برخورد شایسته مردم و مسئولین محلی 80 درصد پلان ها در پاوه فیلمبرداری می شود .

پاوه – خبرنگار کویمکال : ( 26/3/1386 ) – سیروان ویژه نامه استان کرمانشاه با وقفه چهار هفته ای منتشر شد .

این ویژه نامه که با آغاز بهار 1386 متولد شده است و از سوی جمعی از جوانان منطقه هه ورامان و با سرپرستی اردشیر اردلان منتشر می شود این شماره خود را به مطالب متنوعی اختصاص داده است . از جمله مصاحبه با حسن قادری رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی پاوه و سالم مصطفایی شهردار شهر پاوه . مطالبی چون طب سنتی و مقالاتی کوتاه و زیبا از جوانان هه ورامان از مطالب برجسته این ویژه نامه است . ما هم آرزوی موفقیت روزافزون برای این دوستان داریم . لازم به یادآوری است که این وبلاگ با این دوستان همکاری نزدیکی دارد .

مهدی ورپایی از عوامل فیلم تلخ عین عسل

دوشنبه برابر با 21 خرداد ماه با آقای ورپایی از عوامل تولید فیلم تلخ عین عسل گفتگوی کوتاهی داشتیم . آقای ورپایی در حادثه ای که در میدان مولوی رخ داد زخمی شده اند . سابقه کاری ایشان با فیلم های کردی چندی رقم خورده است و در کارنامه خود ژانی گه ل ، دردسر پسر بودن ، مرثیه برف و اخیرا هم تلخ عین عسل را دارند :

* چرا تلخ عین عسل را انتخاب کنید :

وقتی یک کار تولید در مناطق کردنشین برای من پیش می آید با جان و دل می روم . ما یک کار سینمایی در تهران داشتیم که من کار تولیدش را انجام می دادم . وقتی این کار علنی شد که انجام شود من آن کار را فراموش کردم . من می توانستم در تهران کنار خانواده ام هم باشم  ولی فرسنگ ها راه را تحمل کردم ، غربت و ... را برای اینکه علاقمند بودم تا با مردم کرد کار کنم و باز هم در شرف وقوع است که به آن سوی مرز بروم و با مردم کردستان عراق هم کار کنم . کار کردن با کردها از افتخارات کارنامه کاری من است .

* چرا در پاوه ماندگار شدید ؟

اول بخاطر مسئولان خیلی خوب که حمایت بسیار عالی داشتند . دوم جذابیت های محیط ، خیلی جاها هست که ما در حین کار به آنها می رسیم . مثلا ما قرار بود بازار را در سقز بگیریم ولی الان تصویب شده که برویم و در کرمانشاه این کار را انجام بدهیم .

ما وارد محیط که شدیم دیدیم بسیار خوب است و تصمیم گرفتیم 95 درصد فیلم را در پاوه کار کنیم . 

سالم مصطفایی شهردار شهر پاوه

شهرداری بسیاری از اقدامات و کارهایش فرهنگی است ،  اما جدا از وظیفه و سر صحنه فیلمبرداری فیلم تلخ عین عسل شهردار پاوه را دیدم . نظر شما در مورد یک شهردار فرهنگی چیست ؟ فرصت را غنیمت شمریم و از آقای مصطفایی پیرامون حضورش پرسیدیم :

* سر صحنه فیلم تلخ عین عسل حضور یافته اید ، یک اقدام فرهنگی . در این مورد خود شما صحبت بفرمایید :

هر چیزی که مربوط به فرهنگ است قطعا تاثیرات مثبت به همراه دارد . این کار هم به نوعی معرفی منطقه است . هر کاری که به نوعی معرفی منطقه باشد ما از آن استقبال

می کنیم .

* عوامل فیلم از مسئولین بسیار قدردانی کردند . شهرداری چه امکاناتی را برای آنان فراهم کرد ؟

البته با توجه به اهمیت کار ، خود ما از آنچه انجام داده ایم رضایت نداریم . اما از تانکر آب ، ماشین آتش نشانی و ... دریغ ننموده ایم .  با فرماندار و سایر مسئولان در جاده دشه بازدیدی داشتیم . آن گنبد و مقبره و قبرستان بارسازی شده ؛ این نشان می دهد که کار ارزشمندی است و با این دیدگاه کار می کنند و ما تقدیر و تشکر می کنیم از عوامل و تا آنجایی که بتوانیم به آنان همکاری می کنیم .

* امروز خبری به دست ما رسید مبنی بر اینکه 95 درصد از پلان های فیلم در پاوه فیلمبرداری خواهند شد ، با توجه به اینکه این خبرگزاری ها قبلا 30 درصد اعلام کرده بودند ؛ نظر شما در این مورد چیست ؟

ما تشکر می کنیم از آنان که شهر پاوه را به عنوان گزینه اصلی انتخاب کردند .

* و علت حضور شما در سر صحنه :

به عنوان یک شهروند اینجا هستم و دوست داشتم حضور داشته باشم ؛ از نزدیک با آنان آشنا شویم و از آنان تقدیر و تشکر کنیم . امکاناتی هم که خواستند در صورت توان در اختیارشان بگذاریم .  

حسن نجاریان دستیار اول کارگردان و برنامه ریز فیلم تلخ عین عسل

دستیار اول کارگردان و برنامه ریز فیلم تلخ عین عسل آقای نجاریان هستند . تلخ عین عسل را از زبان ایشان بشنوید .

* طبق خبر خبرگزاری ها قرار بود 30 درصد فیلم در پاوه انجام شود و الان ما متوجه شدیم 95 درصد کار را در همینجا انجام خواهید داد . علت این تغییر برنامه چه بود ؟

ما قبل از لوکیش آخر قرار بود 30 درصد کار را در اینجا ، یک بخشی را در تهران  و یک بخشی را در سقز انجام بدهیم . الان 95 درصد از کار در پاوه است و این به خاطر همکاری خوب هم مردم و هم مسئولین شهر است و هم اینکه لوکیشن های فیلم همین جا جواب می دهد ، این تغییر را انجام دادیم .

* کار طبق برنامه ریزی شما پیش می رود ؟

خوشبختانه طبق آن چیزی که قبلا پیش بینی کرده ایم خوب پیش می رود . شاید کمی هم جلوتر از برنامه هستیم . گروه گروه حرفه ای است  و در همه بخش ها گروه خوبی را مشغول به کار کرده ایم .

* اگر صحبت خاصی دارید بفرمایید :

برخورد خوب و پذیرایی از هنرمند باعث می شود که ما  دوستان دیگر را تشویق کنیم که به اینجا بیایند و این ارتباطات باعث می شود بستری برای آشنایی هم ما و هم مردم منطقه فراهم شود . الحمدلله این اتفاق افتاد و ما تا این قسمت از کار با یک خاطره خوب می رویم و امیدواریم تا انتها هم همینطور باشد .

علیرضا زرین دست فیلمبردار تلخ عین عسل

علیرضا زرین دست ، از پیش کسوتان و مدیران فیلمبرداری کشور است و به قول محمد علی باشه آهنگر استاد بی بدیع ایران در این عرصه . او این کار را به طریق 35 میلی متری فیلمبرداری می کند . گفتگوی کوتاه اما شنیدنی این استاد :

* در مورد انتخاب لوکیشن های پاوه صحبت بفرمایید .

آقای آهنگر با همکاری آقای گوهری از مدت ها پیش با تحقیقاتی که روی فیلم نامه انجام داده اند شهرستان پاوه را انتخاب کردند  و در زمانی که من برای فیلمبرداری انتخاب شدم می بینم که از جهت نزدیکی به فیلم نامه انتخاب مناسبی است .

* به عنوان فیلمبردار مشکل خاصی داشتید .

اهالی شهرستان دوست داشتنی مهربان و با فرهنگ اند و همکاری خوبی دارند . من فکر می کنم سال ها که بگذرد و فیلم ساخته بشود من این رفتار و برخورد فوق العاده فرهنگی مردم پاوه را فراموش نکنم . 

* و کلام آخر :

صحبت خاصی ندارم و فقط می گویم که همه را دوست دارم . من نمی دانم باید چه بگویم . ما همه ایرانی و کرد هستیم . همه ما یکی هستیم . فرهنگ ها و سنت ها است که بین تمام اقوام ما یک تضاد خوب و دوست داشتنی فرهنگی ایجاد می کند .  ولی در نهایت همه ما ایرانی هستند .

سید ابوالقاسم حسینی مدیر تولید تلخ عین عسل

با سید ابوالقاسم حسینی سر صحنه فیلم در جاده دشه ملاقات کردیم ؛ همرا ما بر آسفالت خیابان نشست . مدیر تولید فیلم تلخ عین عسل می باشد و معتقد است در یک کار فرهنگی بزرگترین خدمت را کسی می کند که خادم باشد و می گوید برای حفظ کیفیت فیلم پاوه را علیرغم امکانات محدودش انتخاب کردیم . کمیت مهمترین مبحث و دغدغه کار ایشان است ، از زبان خود ایشان بشنوید :   

* از شروع کار خود در این حرفه صحبت بفرمایید :

 سال 1363 وارد کار فیلم ، سریال و سینما شدم . در دوران جنگ هم کار فیلمبرداری را به صورت نگاتیو ، 16 میلی متری  انجام داده ام . کار تولید را به طور حرفه ای از سال 1370 با آقای حسن برزیده ، که به صورت 16 میلی متری بود آغاز کردم . از آن موقع هم تا به امروز مرتب همین کار را انجام داده ام .

محمد علی باشه آهنگر کارگردان و نویسنده فیلم تلخ عین عسل

محمد علی باشه آهنگر نزدیک به یک دهه است طرح تلخ عین عسل را آماده کرده است از سوم خرداد کلید فیلمش را در پاوه زد . او که پيش از اين مجموعه تلويزيونى "تا صبح" و فيلم هاى "نيمه گمشده" و "نبات داغ" را کارگردانى کرده است اکنون « مناظر بديع ، فضاي سرسبز با طبيعت زيبا و روستاهاي سنگي با معماري سنگي » شهرستان پاوه را برای فیلم جدیدش انتخاب کرده است و نزدیک به دو ماه مهمان این دیار خواهد بود :

·        چرا شهر پاوه را انتخاب کردید ؟

ما همه شهر های کردستان را گشتیم . اولین جا پاوه بود برگشتیم سر جای اولمان . پاوه وقتی می ایستی باور می کنی که زندگی سختی دارند . اینجا آدم ناشناس وقتی وارد می شود  اولین بار این جغرافیا می گیردش . سینما جغرافیایی را معرفی می کند که به دردش بخورد .  ما یک زن نا آشنا را با نوجوانش وارد این محیط می کنیم . حالا در این محیط اتفاقاتی برایش رخ می دهد . سایر شهرها ویژگی های خود را داشتند . اما لوکیشن پاوه برای کار ما مناسب بود .

·        و چرا نام فیلم تلخ عین عسل است ؟

اینها نوعی ترکیب ادبی است . داستان من شاید به ظاهر تلخ است . اما وقتی برای شخصیت اصلی این چالش با ماجرا به نتیجه می رسد ، حس آرامی دارد که به نظر می رسد این همه فراق  و دوری یک شیرینی خاصی دارد . این ترکیب است که ظاهر تلخی دارد اما شیرین است .   

·        18 – 19 روز است که شما در پاوه مشغول به کار هستید ؛ در این مدت کوتاه چه خاطره ای دارید ؟

اینجا خیلی ممنونم از مردم . وقتی یک گروهی پنجاه شصت نفری مثل ما وارد می شوند ، شهر های کوچک حساس اند .  وقتی ما وارد می شویم یک شرایط خاصی را با خود می آوریم . تاثیراتی می گذاریم . تاثیراتی می گیریم . من فقط ممنونم از همه مردم . با روی باز پذیرا هستند . خیلی متمدن اند نسبت به این شرایط . می دانید منظورم چیست ؟ نه اینکه نبودند . گروه های فیلم برداری در شهرهای کوچک دچار مشکلات فوق العاده ای می شوند . مثلا در مورد حضور مردم پاوه سر صحنه فیلمبرداری ؛ ما تصور مان این بود که ایجاد دردسر خواهند کرد . ولی خیلی راحت می گوییم از این کوچه رد نشوید ، رد نمی شوند . جلوی یک خانه می نشینیم ناهار می خوریم از طبقه بالا برای ما دوغ ، چای و نان محلی می آورند . مسجد درش باز است و  می رویم نمازمان را می خوانیم و استراحت می کنیم . اصلا فوق العاده است . خیلی اقلیم خوبی است . خیلی خوشحالم که این اقلیم جزء ایران است . و خیلی خوشحالم که می توانم بیایم و بروم . و خیلی خوشحالم که همچین مردمی در کشورم وجود دارند . به همشون افتخار می کنم .

·        چه مشکلاتی داشته اید ؟

شهر از نظر امکانات فرهنگی فقیر است . به هر حال نمی دانم باید چکار کرد . من بلد نیستم راهکار ارائه بدهم . ولی باید یک فکری به حال این مسائل کرد . در شهری که یک هتل یا مسافرخانه وجود ندارد . ما اکیپ ها که می آییم دو ماه از خانواده دور هستیم . دو ماه که در شرایط کاری 15 – 16 ساعت کار مداوم قرار داریم . اکیپ وقتی می خواهد از سر صحنه برود باید یک شرایط بدیهی برایش حاکم باشد . شرایط بدیهی یعنی یک جای آرام ، یک جایی که بتواند آسایش داشته باشد ، به خیلی جاها راحت دسترسی داشته باشد . این شهر این امکانات را ندارد و هیچ کس هم مقصر نیست . من نمی توانم کسی را مقصر بدانم . الان یک مشکلی که ما داریم این است که اکیپ ما پنج – شش نقطه متمرکز شده است .  ما همه با هم نیستیم . خانم ها در یک ساختمان هستند که شرکت نفت همکاری کرده است . گروه فیلم برداریمان در اداره برق ، من ، آقای زرین دست ، آقای رستگار  صدابردار- تولید و کارگردانی - در سویت های پارک شهید کاظمی ،  یک گروه مان در خیابان تکیه ، یک گروه مان جای دیگر هستند و می بینید ما پنج شش نقطه هستیم و سخت است تدارک دیدن برای این کار در این شهر . مشکل دیگر ما تغذیه است . اینجا جز یکی دو تا رستوران واقعا جای دیگری وجود ندارد . از طرف دیگر برق اینجا به درد فیلمبرداری ما نمی خورد . ما باید یک ژنراتور با خودمان از تهران بیاوریم چون که ولتاژی که ما احتیاج داریم ، برای مثلا آرک هایی که الان روی سقف هستند و شش کیلو وات اند ، برق اینجا مناسب نیست . یعنی ما اگر این برق را وصل کنیم به برق اینجا ، تمام برق روستا از بین می رود و می سوزد . این شاید برای مردم پاوه عجیب باشد . کار سینما  کار خاصی است . سر و صدای ژنراتور  حداقل 30 – 40 خانوار  را  اذیت می کند و معترض می شوند . ما هم کاری نمی توانیم بکنیم . اگر ژنراتور روشن نباشد برق نداریم که کار کنیم . مشکل دیگر به عنوان مثال یک جایی 150 – 200 تا بشکه و تخت سربازی می خواهیم . خوب اینها اصلا وجود ندارند . چیزهای از این دست خیلی زیاد است . مدیر تولید ، آقای حسینی مدام در رفت و آمد بین پاوه – کرمانشاه اند . باید با استاندار هماهنگ کند . با بقیه ادارات هماهنگ کند . اینها  انرژی ما را می گیرد . ما می توانستیم در تهران هم کار کنیم . ولی ترجیح دادیم همه را اینجا کار کنیم . شاید این آمدن ما یک تاثیری هم در شرایط فرهنگی این منطقه به وجود بیاورد . در این فاصله 60 – 65 روزی که ما اینجا هستیم هزینه های ما  به این شهر بر می گردد . مثلا خریدی که از سوپری این شهر انجام می دهیم ، این خرید در این شهر انجام می گیرد . این تبادلات فرهنگی  ، تعاملات فکری حتی در حد ناچیزش تاثیر گذار است . مثلا آقا پسر جوانی آمدند و گفتند من می خواهم فیلمنامه نویس بشوم . برای من جالب بود . کمتر پیش می آید  کسی بگوید من می خواهم فیلم نامه نویس بشوم . گفتم اینهمه خاطره و قصه دور تا دور تو هست . به تعداد آدم های پاوه فیلمنامه وجود دارد .  باید با کار و  تلاش به هدفت برسی . این تعاملات برای این شهر خوب است .

·        سال 1381 این کار در سقز شروع شد . بازیگرانش انتخاب شدند و ... . چطور این کار اینهمه ادامه یافت ؟

من سال 1378 این طرح را نوشتم . 1380 – 81  فیلمنامه آماده شد . نه تنها در سقز ، در  پاوه هم تست زدم . سقز ، پاوه ، پیرانشهر ، سردشت ، بانه ، حتی سلیمانیه را برای انتخاب مکان گشتیم . در پاوه شرایط برای ما فراهم نشد . تغییر مکان دادیم و به سمت مریوان رفتیم که همزمان شد با عملیات آمریکا در عراق . کار به همان دلیل تعطیل شد . چون مرز حساس شده بود . از طرف دیگر مراکز فرهنگی هم بودجه ای دارند که می گویند ما باید تا پایان سال آن را هزینه کنیم . فکر نمی کنند تعطیل شدن کار دلایلی دارد و  پولش را نگه دارند . به همین دلیل من مجبور شدم تهیه کننده جدید پیدا کنم . در این فاصله هم فیلم نبات داغ را ساختم و بعد سریال تاسوخ رو با آقای جهانبخش ساختیم .  

·        در مورد سطح همکاری مسئولین شهرستان کمی صحبت بفرمایید

مسئولین بسیار خوب با ما همکاری می کنند . این را که می گویم تعارف نیست ؛ آدم شرمنده می شود . من اولین خواسته ام صداقت است که در همه مسئولان حضور دارد . از فرماندار گرفته جناب آقای بهمن تا معاون فرماندار جناب آقای تهرانی ، آقای قادری رئیس ارشاد ، اداره برق مهندس باقری ، شرکت نفت آقای بهرامی ،آتش نشانی ، شهدار آقای مصطفایی ، راهنمایی رانندگی ، نیروی انتظامی سرهنگ شیخی و سرهنگ شمس ، ارتش ، و امام جمعه بسیار فرهنگی بسیار خوب با ما همکاری کردند . من اصلا انتظار نداشتم امام جمعه اینجا بگوید من کسانی را گذاشته ام که در این منطقه ثبت تصویر کنند. بسیار هوشمندانه است این یعنی نگاه فرهنگی . اینها را من دیدم . من فکر می کنم یک نفر هست و ما را زیر نظر دارد ، به ما کمک می کند و راه را برای ما می سازد . و فکر می کنم اینکه سه سال این کار  عقب افتاد یک خیری در آن نهفته بود . بعضی وقت ها ما نمی فهمیم چرا ؟ چون به تمام عوالم و  پدیده ها محیط نیستیم ، پدیده ها رو به تکامل اند و این محیط نبودن به این تکامل باعث می شود یک جاهایی غمگین بشویم . ولی الان فکر می کنم وقت ساخت این فیلم الان بود .

·        به مردم هه ورامان چه می گویید ؟

من فقط می توانم بگویم که مردم هه ورامان را دوست دارم .

شبنم مقدمی بازیگر فیلم تلخ عین عسل

با لبخند پذیرای گفتگوی ما می شود . علیرغم اینکه هوا بسیار گرم است و فضای مناسبی برای نشستن وجود ندارد ، همچنان ایستاده به سوالات ما پاسخ می گوید .شبنم مقدمی که مینای تلخ عین عسل است از تهران آمده و ما اما با لباس محلی هه ورامان ایشان را ملاقات می کنیم .   

* اهل کجایی اید :

تهران

در لباس کردی چه احساسی دارید ؟ خیلی خوب . خیلی احساس راحتی دارم . احساس اینکه چقدر این ترکیب رنگ می تواند زیبا باشد ،  در عین حال پوشش و حجاب را  هم دارد .

* در مورد سفر به پاوه بگویید ؟

اردیبهشت گذشته آقای نجاریان به من زنگ زدند . صحبت کردیم . فیلمنامه رو خواندم . نقش بسیار جالبی است . فراز و فرود حسی بسیاری دارد که به هر حال برای بازیگر محکی است .  حالا اینکه موفق باشیم یا نه شما بعدا قضاوت خواهید کرد . گرچه که از نظر رفتاری  مینا در فیلم نامه تلخ عین عسل با شبنم مقدمی بسیار فاصله دارد ؛ از لحاظ رفتار بیرونی ، از لحاظ تفکر استقامتی در مینا هست که من در خودم هم سراغش دارم . به لحاظ رفتار بیرونی خیلی متفاوت هستند با هم . در واقع دارم سعی می کنم مینا را بازی کنم . این را از آن جهت می گویم که خیلی از بازیگرها عین جنس اند . یعنی کارگردان می رود سراغشان ، برای اینکه همان فرایندی که در فیلم به عنوان بازی اتفاق می افتد ، در شخصیت و در رفتار خودشان وجود دارد . ولی در مورد من و مینا این طور نیست .

اما در مورد حضور مان در پاوه می گفتم ، فیلم نامه را خواندم . از نقش خیلی خوشم آمد . دو سه هفته بعد برای تست گریم رفتیم که جواب داد . از سوم خرداد ماه در پاوه مشغول فیلم برداری هستیم .

* مینا اهل کجاست ؟

مینا معلمی تهرانی است یک پسر پانزده شانزده ساله دارد  که برای فرزندش هم پدر و هم مادر بوده . شوهر مینا در جریان جنگ ، در عملیات های آخر دفاع مقدس مفقود الاثر شده است . مینا می شنود که جسد شوهرش وجود دارد و تحویل داده نشده است . یک چند بار تلاش می کند با پرداخت پول جسد را از طریق کرد های کردستان عراق تحویل بگیرد . موفق نمی شود و خودش عزمش را جزم می کند تا به هدفش برسد . راه می افتد ؛ با سختی هایی در راه مواجه هست . به هدفش می رسد . یک نقطه تعلیق رو می گذارم تا ببیند چه اتفاقی می افتد .

* به مردم هه ورامان چه می گویید :

همیشه مردم این منطقه از لحاظ گفتاری و پوشش برای من جالب بوده اند . دوستان بسیاری هم از کردستان دارم . همیشه دوست داشتم از نزدیک تجربه شان کنم . مردمانی واقعا مهربان ، با معرفت ، با مرام . از همه جنس چه خواص که تحصیل کرده اند و چه عوامی که از لحاظ زندگی و تحصیل سطح بالایی ندارند ؛ همه نوع و جنس محبت خودشان را دارند . ممنونیم که ما رو با آغوش باز پذیرفتید و امیدواریم که ما مهمانان خوبی باشیم  . همانطور که شما میزبانان خوبی هستید .

مهتاب نصیر پور بازیگر تلخ عین عسل

مهتاب نصیر پور در اولین سفر به پاوه بازیگر نقش یک زن کرد شده است . لباس کردی بر تن دارد و در حال گریم زمان را مغتنم می شماریم و با ایشان به گفتگو می نشینیم :

در مورد سابقه کاری خود صحبت بفرمایید :

سال 1365 وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شدم . از سال 1369 کار تلویزیونی را شروع کردم و تا حالا در چندین کار سینمایی و تلویزیونی و تئاتر مشارکت داشته ام .

 اهل کجا هستید :

من اهل جایی نیستم . من ترکم . در شمال بزرگ شدم . در تهران تحصیل کردم و همانجا ماندگار شدم . 

در مورد نقش خودتان در تلخ عین عسل صحبت بفرمایید :

زن کردی که قاچاقچی است و تلاش می کند به شخصیت دیگری که در فیلمنامه وجود دارد کمک کند تا بتواند جسد شوهرش را به کشور برگرداند .

برای بازی در نقش یک زن کرد چه مشکلی داشتید :

تنها مشکل ما زبان است که متفاوت است . درست مثل اینکه آدم بخواهد با یک انگلیسی یا اروپایی یا آمریکایی ارتباط برقرار کند . به هر حال انسان انسان است و دردهای ما مشترک ، همچنان که آلام و دردها و وسایل شادیمان مشترک اند . به راحتی من توانستم این کار را انجام دهم و هیچ مشکلی نداشتم .

با زبان چطوری ارتباط برقرار کردید ؟

به کمک دوستان . در تهران یکی از دوستانمان ، برادر آقای جلیل رستمی کمک بسیار شایانی در برگردان جملات به کردی  و در آوردن لهجه به من داشتند  . منتها چقدر من توانستم درست انجام بدهم یا نه ؛ در آینده مشخص خواهد شد .

دیالوگ شما به چه زبانی است :

بخش هایی کردی و بخش هایی فارسی است .

صحبت خاصی دارید بفرمایید :

خیلی خوشحالم که اینجا هستم . این اولین باری است که به پاوه آمده ام و هیچ تصوری از این شهر نداشتم . بسیار این شهر را دوست داشتنی یافتم . با مردم بسیار مهربان . بسیار مهمان نواز . فکر می کنم به سختی بتوانم از اینجا دل بکنم و خاطره این سفر را همیشه با خود خواهم داشت .

گزارش

هر روز در یک نقطه از هه ورامان پلانی از فیلم تلخ عین عسل ضبط می شود ، شاید شبیه اسکانشان که در 5 – 6 نقطه صورت گرفته است . تلخ عین عسل داستان عشق است و انتظار که با زندگی به پایان می رسد و تلخی یک سفر با شیرینی طعم عسل ارزش هایی را جانی دوباره می بخشد و ... . " تلخ عین عسل" روایتگر داستان مقطعی از زندگی زنی به نام مینا است که در جستجوی همسرش مصطفی، که در جنگ تحمیلی مفقود شده، راهی مناطق عملیاتی می‌شود و جایی در مرز ایران و عراق، پس از آشنایی با زنی به نام گونا، از مرز می‌گذرد و .... . اما پاوه که قرار بود یک درصد ، به قول آقای حسینی مدیر تولید فیلم و 30 درصد ، به قول خبرگزاری ها را در خود ضبط کند مهمان 90 درصد فیلم شد که البته با حادثه به وجود آمده در میدان مولوی به 80 درصد تقلیل یافت . عوامل فیلم علت بالا بردن کار در پاوه را جذابیت های محبط ، مردم مهربان و مهمان نواز و مسئولان حامی و دلسوز دانستند . گروه مشغول کار است :

    تا حالا فکر کردید برای اینکه از زندگیتان لذت ببرید ٬ چه کارهایی می توانید انجام دهید ؟ تا حالا به این فکر کردید که می توانید چه کارهایی برای دیگران  ٬ انجام بدهید که از زندگیتان لذت ببرید ؟ ما گاهی فراموش می کنیم که قطره های کوچکی از رودخانه بزرگ زندگی هستیم که با هم می آییم ٬ از هم جدا می شویم ٬ در نهایت به همه می پیوندیم و دوباره شکل می گیریم . من معتقدم ما برای اینکه از زندگیمان لذت ببریم باید بخشش آگاهانه را یاد بگیریم . ما باید ، توجه ٬ مهربانی و عطوفت خود را بی دریغ و به هر دلیلی در زمان دیدار با دیگران ابراز کنیم ٬ فرقی نمی کند چگونه ٬ با کلام شیرین ٬ با آغوشی گرم ، لبخند و یا خدمتی کوچک . اما چیزی که مهم است این است که طرف مقابل را شاد کنیم و از لذت بخشش آگاه شویم . بخشش به ما می آموزد که ارزش چیزهای بخشیدنی با بخشیدن آن افزایش می یابد و همچنین وقتی  چیزی ، با محبت و عشق داده شود ارزش آن چند برابر می گردد . ما اگر می خواهیم که از زندگی مان لذت ببریم باید ارزش آن را در بخشش ، عطوفت و مهربانی بیابیم . عشق و محبتی که ما به دیگران ابراز می کنیم فقط به شادی یک نفر ختم نمی شود . بلکه یک عطوفت کوچک می تواند منجر به شادی خیلی ها شود . چون ما ، همه به یکدیگر وابسته ایم و بیشترین لذت را از شادمانی دیگران بدست می آوریم . من به تو پیشنهاد می کنم برای لذت بردن از زندگی ٬ به دیگران بی دریغ عشق بورزی و محبت کنی ٬ نه بخاطر شادی آنها بلکه ، فقط و فقط بخاطر خودت ، چون لذتی که بخشیدن مهر و محبت به ارمغان می آورد با هیچ لذتی قابل مقایسه نیست . و فراموش نکنیم ، که محبت کردن یعنی دوست داشتن مردم بیش از استحقاق آنها .

پس

عشق بورز٬

   محبت کن

         و اجازه بده خداوند از پشت چشمان تو به انسانها لبخند بزند .

منبع : وبلاگ دیدار با بزرگان موفقیت جهان

سخن اینبار ما ... 

آمار رو به فزونی خودسوزی و از سر گیری خودکشی با روش خودسوزی از سوی زنان دیارمان و گزارش های رسیده در زمینه پایمال کردن کردن حقوق زنان ، ما را بر آن داشت تا کویمکال این دو هفته را به زنان اختصاص دهیم . زنانی که رنج یک جامعه را بر دوش دارند و همواره بار بیکاری ، فقر ، ناملایمات همسران و بعضا پسران و کودکان خود ، کار بدون دستمزد ، بازیچه شدن و نادیده گرفتن احساساتشان را تحمل می کنند . یا دم نمی زنند و با خود خوری زندگی را سپری می کنند ، یا تبدیل به موجودات عصبی و خشن می شوند و یا اقدام به خودکشی می کنند و البته این تنها گوشه ای از زندگی مردمانی است که با آنان زندگی می کنیم و خود جزئی هستیم که می توانیم با بررسی این معضلات به حل آن کمک کنیم ؛ به شرط آنکه نگوییم به ما ربطی ندارد و دغدغه جامعه ای که در آن زندگی می کنیم و قرار است کودکانمان را در آن پرورش دهیم ، داشته باشیم . اما علاوه بر موضوع زنان دو مصاحبه داریم که با آقای حسن قادری رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و آقای مصطفایی شهردار شهر پاوه انجام گرفته است . این دو مطلب را هم بخوانید باشد در آینده هم بتوانیم با دیگر مسئولین دیارمان گفتگویی داشته باشیم . لازم به ذکر است که بنا به همکاری این وبلاگ با دو هفته نامه سیروان ویژه استان کرمانشاه ، اکثر مطالب وبلاگ ، از جمله مصاحبه های انجام گرفته در این ویژه نامه هم چاپ می شوند . بار دیگر از تمام کسانی که به عشق هه ورامان و برای پیشرفت و ارتقاء آن تلاش می کنند تشکر و قدردانی می کنیم .  

مدیران وبلاگ کویمکال

روژی جیهانی ژنان

چرو زه ند

هه ر چه ند روژگاربروات،کیشه ی ئافرت وه ک کیشه یه کی زور خاوه ن حه ق خوی ده سه پینی. میژووی چه وساندنه وه ی ئافره ت له سه ده کانی پیش زاین و زینده به چال تا ئه مروی پیشکه وتن و ته کنه لوجیا، به جیهانی کردنه وه ی خه باتی ژن دژی چه ساندنه وه میژووی هه یه، له دریژه ی ئه م میژوه شدا توانیان هه ندی سه ربه ستی به ده ست بینن و روژی جیهانی ژن بکه نه ره مزیکی خه بات له میژودا که لیره وه ده ستی پیکرد . له کوتایی سالی 1857 له شاری نیویورک له ئه مریکا ئاگریکی گه وره به ربوو له کارگه ی دروستکردنی جلوبه رگ، زوربه ی زوری کریکاره کانی ئه و کارگه یه ژن بوون، ئه وان کاری گرانیان ده کرد به رامبه ر مووچه یه کی که م له سه عاتی کاری زوردا. له کاتی ئاگره که دا ژنه کان رایان کرد به ره و ده ره وه تا له مه ترسی مه رگ رزگار بن، به لام ئه و ده رگایانه ی که له پشتی کارگه که دا که بو مه ترسی روداوی کوتو پرو ئاگر به ربوون دروست کرابوون داخرابوون، نه با کریکاره ژنه کان پشوویه ک بده ن یا گفتوگوبکه ن له کاتی ووچان یا جگه ره کیشاندا. له و روژه دا به سه دان ژن سووتان وه زیاتر له 140 گیانیان له ده ستدا که زورییان په ناهه نده بوون. له میژوودا وه ک کاره ساتیکی گه وره ی دلته زین که دژی مروفایه تی بوو له قه له م درا.له و سه رده مه، ژن له ئه مه ریکا مافی ده نگدانیان نه بوو. موچه ی ژن نیوه ی موچه ی پیاو بوو بو هه مان کاری یه کسان. له سالی 1859 دا ژنان له کارگه یه کی گه وره له ئه مه ریکا بو یه که م جار مانیان گرت.

چلچلی

من آن مفهوم مجرد را جسته ام

پای در پای آفتابی بی مصرف

                                      که پیمانه می کنم

با پیمانه روزهای خویش که به چوبین کاسه جذامیان ماننده است

من آن مفهوم مجرد را جسته ام

من آن مفهوم مجرد را می جویم

پیمانه ها به چهل رسید و از آن برگذشت

افسانه های سرگردانیت

                        - ای قلب در به در –

به پایان خویش نزدیک می شود

بی هوده مرگ

به تهدید

            چشم می دراند :

ما به حقیقت ساعت ها شهادت نداده ایم

جز به گونه این رنج ها

که از عشق های رنگین آدمیان به نصیب برده ایم

چونان خاطره ئی هر یک

در میان نهاده

                  از نیش خنجری

                                        با درختی

مگر تو را

                 به سخره می گیرند

                      آنان را که هیچ چیز ندارند

                           مگر تو را!

 هر کودکی    

             با این پیام

                         به دنیا می آید

  که خدا

        هنوز

               از انسان نومید نیست...

هنگامه شهیدی

نقش زن در جامعه ؛ تحقیر بس است

فروزان رسولی

همه چیز برای ما شنیده است و برای او حقیقت . همه چیز برای ما یک آه است و برای او مرگ . همه چیز برای ما بحث بر سر تعقل بیشتر و مرز بودن ها و نبودن ها ، برای او اما همان زندگی بود که در آن محکوم به فنایش کردند . شاید دیر از او می نویسیم . شاید هم ترس از تکرار ها ما را به سوی او کشاند . شاید .... .

ویران کردن یک پندار ، حقیقت

را نمی سازد .

 بل گوشه ای دیگر از نادانی را

 تولید می کند .

                                                                        نیچه

شهردار شهر پاوه

    مصاحبه با آقای مصطفائی ، شهردار پاوه                                          فروزان رسولی

فرهنگ پدیده ایست که تعاریف گوناگونی از آن ارائه شده است . معروف است که
 " انسان فرهنگ را پدید آورد و فرهنگ انسان را ساخت . " در جامعه در حال گذار ما فرهنگ نقش بسیار مهمی را ایفا می کند و با آنتروپی های جدیدی که وارد زندگی ما شده اند ، مباحث فرهنگی هم بیش از بیش اهمیت یافته است ، در راستای حوزه فرهنگی خود ، نظرات یکی از تاثیرگذاران فرهنگ دیارمان را جویا شدیم .

حسن قادری در سال 1340 در روستای شرکان متولد شده است . دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته الهیات می باشد . صاحب دو کتاب با نام های « گلزار ایمان » و « اصول و قواعد تفسیر » را است و دهها مقاله هم پیرامون مسائل فرهنگی ، اجتماعی و سیاسی ارائه کرده اند . وی دبیر مدارس دیارمان بوده اند و هم اکنون مدت چند سال است که ریاست اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان پاوه را بر عهده دارند .

اجازه بدهید در آغاز کلام تعریف شما را از کار فرهنگی در شهر پاوه بدانیم ؟

در ارتباط هدف تنها باز بودن انسان ها به سوی دیگران و بنای روابط سالم و سازنده اجتماعی نیست . بلکه نگهداری ارتباطات انسانی ، بقا و امنیت ارتباطی بین انسان ها مورد توجه است . بنابراین در یک سلسله مطالب که در هر شماره منتشر خواهد شد به اصول اساسی در نگهداشت ارتباط انسانی و محتوای ارتباطات انسانی پرداخته خواهد شد . لازم به ذکر است که این مطالب از کتاب جامعه شناسی ارتباطات دکتر باقر ساروخانی انتخاب شده است :

1-   اصل تقابل :

باید توجه داشت که هیچ بنای دوستی یک طرفه باقی نخواهد ماند . باید همواره بر تقابل روابط تکیه داشت و به درستی که :

        چه خوش بی تا محبت هر دو سر بی    که یک سر بودنش را دردسر بی